29 września - Święto Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Podziękowanie od MIVA Polska dla naszej Parafii za ofiary złożone na pojazdy dla misjonarzy podczas poświęcenia pojazdów 27 lipca br.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Niedziela, 7 września 2025 r.

PEREGRYNACJA KRZYŻA JUBILEUSZOWEGO DIECEZJI KIELECKIEJ W PARAFII ŁOSIEŃ:

15.00 - wprowadzenie Krzyża, Koronka do Bożego Miłosierdzia

          - adoracja indywidualna

16.00 - Msza św.

          - adoracja indywidualna

20.00 - Droga Krzyżowa

21.00 - Apel Jasnogórski

*****************************************************

W Roku Jubileuszowym po naszej Diecezji Kieleckiej peregrynuje Krzyż Święty. Jaka jest historia tego Krzyża?

Jest on wykonany z drewna, a ofiarowany został bp Stanisławowi Szymeckiemu przez Ojca Świętego Jana Pawła II, jako dar dla diecezji kieleckiej. W latach 80-tych wierni diecezji kieleckiej w heroiczny sposób bronili krzyży w szkołach, zakładach pracy i innych instytucjach (Włoszczowa, Lisów …). Krzyż ten nawiedził wszystkie parafie i kaplice w diecezji kieleckiej. Tysiące ludzi z wiarą i miłością przyjęło dar Krzyża Świętego ofiarowanego przez św. Jana Pawła II. Dziś ten sam Krzyż towarzyszy nam w przeżywaniu Roku Świętego.

Krzyż Jubileuszowy nawiedzi nasz Piekoszowski Dekanat od piątku, 5 września do piątku, 12 września. Na kilka godzin nawiedzi każdą parafię w dekanacie. 

Krzyż Jubileuszowy w Bazylice Katedralnej w Kielcach

Krzyż Jubileuszowy wnoszony do katedry na Inauguracji Roku Świętego (zdjęcie z TVP 3 Kielce)

*****************************************************************************************

Wspomnienie z Peregrynacji Krzyża w naszej Parafii w roku 1985. Zdjęcia z Kroniki Parafialnej:

****************************************************

 W niedzielę 7 września o godz. 10.00 na placu św. Piotra papież Leon XIV odprawi Mszę św. połączoną z obrzędem kanonizacji dwóch młodych włoskich błogosławionych: Piotra Jerzego Frassatiego i Karola Acutisa. Będzie to pierwsza kanonizacja za pontyfikatu Leona XIV.

Karol Acutis (1991–2006) - Boży influencer, święty millenials w trampkach  

        „Boży influencer”, „święty millenials”, „święty w trampkach”  - tak często określa się bł. Carlo Acutisa, chłopca, który grał na PlayStation, biednym oddawał kanapki, a z Maryją chodził na randki. Zmarł w wieku 15 lat i został pochowany w swojej bluzie i trampkach w Asyżu.

        Proces beatyfikacyjny Carla Acutisa rozpoczął się w 2013 roku. W 2018 roku papież Franciszek zatwierdził dekret o heroiczności jego cnót, a w 2020 cud za jego wstawiennictwem. Carlo Acutis został beatyfikowany 10 października 2020 roku w Asyżu. Jego doczesne szczątki spoczywają w tamtejszym Sanktuarium Obnażenia św. Franciszka, które jest narodowym sanktuarium młodzieży włoskiej. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 12 października. Papież Franciszek w adhortacji apostolskiej Christus vivit, wskazał na Carla Acutisa jako młodzieńca swojego czasu zaangażowanego w głoszenie Ewangelii. Ten błogosławiony millenials był w 2023 r. jednym z patronów Światowych Dni Młodzieży w Lizbonie. 

       Cud, który otworzył bł. Carlo Acutisowi drogę do kanonizacji, miał miejsce we Włoszech w 2022 roku, czyli dwa lata po jego beatyfikacji. Dotyczy 17-letniej wówczas obywatelki Kostaryki, która snując marzenia o świecie mody studiowała we Florencji. Upadek z roweru zmienił jednak jej życie i pod znakiem zapytania postawił wszelkie marzenia. Valeria doznała poważnego urazu głowy i przeszła kraniotomię. Lekarze uznali jej stan za krytyczny. Poinformowali rodziców, że dziewczyna w każdej chwili może umrzeć, a jeśli nawet przeżyje, będzie ciężko upośledzona. Jeszcze tego samego dnia sekretarka matki zaczęła modlić się do bł. Carla Acutisa o zdrowie dla nastolatki, a sześć dni później matka dziewczyny udała się z pielgrzymką do jego grobu w Asyżu, gdzie zostawiła list z prośbą o uratowanie życia córki. Jeszcze tego samego dnia nastolatka zaczęła samodzielnie oddychać i wróciła jej sprawność w rękach oraz częściowo mowa. Niespełna dwa miesiące po wypadku zupełnie sprawna Valeria wraz z mamą pielgrzymowały do Asyżu dziękując przy grobie bł. Carla za ocalone życie i zdrowie. Aktualnie Valeria kończy studia i regularnie, wraz z mamą Lilianą, pielgrzymują do grobu swego skutecznego orędownika w niebie.

Pier Giorgio Frassati (1901–1925) - patron młodzieży, studentów, ludzi gór i Akcji Katolickiej  

      Pier Giorgio Frassati nie był wcale uosobieniem doskonałości. Miał kłopoty z nauką, palił fajkę i cygara. Był też jednak człowiekiem wysportowanym, przystojnym, lubianym i podziwianym, pasjonatem gór i pieszych wycieczek. W tym wszystkim pragnął pójść za głosem Chrystusa, który wezwał go do służby miłości i miłosierdzia.

          Błogosławionym ogłosił Frassatiego św. Jan Paweł II 20 maja 1990 na Placu św. Piotra w Rzymie. Piotr Jerzy Frassati jest patronem młodzieży, studentów, ludzi gór i Akcji Katolickiej, zwłaszcza we Włoszech. Jego imię noszą też liczne kościoły na całym świecie, w tym także w Polsce, a jego relikwie towarzyszyły kilku ostatnim centralnym obchodom Światowych Dni Młodzieży.

      25 listopada 2024 Franciszek podpisał dekret uznający cud za wstawiennictwem błogosławionego, umożliwiając jego kanonizację. Owym cudem było niewytłumaczalne medycznie uleczenie zerwanego ścięgna Achillesa u ówczesnego kleryka, a dziś kapłana, ks. Juana Gutierreza z USA. Franciszek zapowiedział, że ogłosi młodego Włocha świętym podczas Jubileuszu Młodzieży w ramach Roku Świętego (28 lipca-3 sierpnia 2025), ale niespodziewana śmierć papieża 21 kwietnia zawiesiła to wydarzenie. Nowy termin – 7 września – wyznaczył już Leon XIV.

„Ciemne Typy” – duchowe dziedzictwo bł. Pier Giorgia Frassatiego  

           „Ciemne Typy” – wspólnota, której duchowym ojcem był właśnie młody Włoch nazwany przez Jana Pawła II „człowiekiem ośmiu błogosławieństw”.

           Początki: góry, modlitwa i przyjaźń.

Historia Towarzystwa Ciemnych Typów (Società dei Tipi Loschi) sięga 1924 roku. Frassati, u progu dorosłości, razem z przyjacielem Marco Beltramo powołał do życia grupę przyjaciół, których łączyła pasja do górskich wypraw i pragnienie głębszego życia duchowego. Spotkali się w Pian della Mussa w Alpach, by nadać swojej przyjaźni formę wspólnoty.

Choć nazwa i statut miały żartobliwy charakter, w rzeczywistości była to szkoła życia chrześcijańskiego. Młodzi ludzie razem wędrowali, modlili się, pomagali ubogim i wzajemnie się wspierali. Ich dewizą stały się słowa Frassatiego: „Mało nas, ale dobrych jak makaron”.

Pier Giorgio był związany ze wspólnotą tylko przez rok – w 1925 roku, w wieku zaledwie 24 lat, zmarł wskutek choroby Heinego-Medina. Mimo krótkiego życia zdążył zafascynować rzesze młodych swoją radością wiary i postawą bezinteresownej służby.

****************************************************

Edukacja zdrowotna w polskiej szkole a religia i etyka. 

(fragmenty)

Nielogiczność systemowa – religia marginalizowana, edukacja zdrowotna promowana

Cała sytuacja nabiera jeszcze większej ostrości, gdy zestawimy status nowego przedmiotu z tym, jak traktowana jest religia i etyka.

Religia – obecna w polskich szkołach od lat 90. – została w ostatnim czasie ograniczona do jednej godziny tygodniowo, w wielu przypadkach przesunięta na pierwszą lub ostatnią lekcję dnia. Uczniowie, którzy nie uczestniczą w religii, spędzają ten czas w świetlicy lub na korytarzu. W praktyce więc religia, choć formalnie dobrowolna, została zepchnięta na margines i pozbawiona prestiżu.

Tymczasem edukacja zdrowotna, również dobrowolna, otrzymała pełne miejsce w planie lekcji, nierzadko w środku dnia. Uczniowie, którzy z niej zrezygnują, muszą czekać na kolejne zajęcia, co powoduje chaos organizacyjny. Paradoksalnie, to religia – przedmiot zakorzeniony w tradycji i kulturze narodowej – musi podporządkować się rygorystycznym zasadom, podczas gdy nowy, ideologiczny przedmiot traktowany jest priorytetowo.

To sytuacja nielogiczna i niesprawiedliwa. Jeśli religia ma być marginalizowana w imię porządku organizacyjnego, to dlaczego edukacja zdrowotna nie podlega tym samym zasadom? Jeśli rodzice mają prawo wyboru, to dlaczego wybór religii jest ograniczany, a edukacja zdrowotna staje się faktycznie obowiązkowa przez swoje umiejscowienie w planie?

Zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Edukacji, udział ucznia w zajęciach Edukacji zdrowotnej jest formalnie dobrowolny, ale aby zrezygnować, konieczne jest złożenie pisemnego oświadczenia przez rodziców (w przypadku uczniów niepełnoletnich) lub przez samego ucznia pełnoletniego.

• Termin składania rezygnacji: do 25 września danego roku szkolnego.
• Brak rezygnacji oznacza automatyczne włączenie ucznia do zajęć przez cały rok szkolny.
• Zajęcia nie są oceniane i nie mają wpływu na promocję, ale obecność staje się obowiązkowa, a nieusprawiedliwione nieobecności traktowane są tak jak na innych lekcjach.

W praktyce oznacza to, że rodzice i uczniowie, którzy chcą uniknąć udziału w kontrowersyjnych treściach, powinni pamiętać o terminie i zadbać o złożenie stosownego oświadczenia na piśmie.

Edukacja a formacja – dokąd zmierzamy?

Cały spór nie dotyczy wyłącznie technicznych szczegółów podstaw programowych czy planu lekcji. W rzeczywistości chodzi o kierunek wychowania młodego pokolenia.

Jeśli edukacja zdrowotna będzie realizowana w duchu ideologii, bez uwzględnienia wartości moralnych i chrześcijańskich, doprowadzi to do wychowania pokolenia relatywistów – ludzi przekonanych, że wszystko zależy od własnego wyboru, że płeć, rodzina i małżeństwo to konstrukty, które można dowolnie zmieniać. To wizja człowieka autonomicznego do granic absurdu, odciętego od wspólnoty, tradycji i transcendentnego wymiaru życia.

Tymczasem religia i etyka przypominają, że człowiek jest istotą relacyjną, że pełnię swojego człowieczeństwa osiąga we wspólnocie – rodzinnej, społecznej, ale także wspólnocie wiary. Etyka uczy o wartościach obiektywnych, religia wskazuje na sens życia i fundamenty moralności. Odrzucenie tych przedmiotów oznacza zubożenie edukacji, które żadne nowoczesne programy prozdrowotne nie są w stanie zrekompensować.

Apologia rodziny i religii

W tym kontekście należy jasno powiedzieć: Edukacja zdrowotna, jeśli nie zostanie zreformowana, jest krokiem w stronę dechrystianizacji i dehumanizacji polskiej szkoły. To nie znaczy, że troska o zdrowie jest czymś złym – przeciwnie, Kościół zawsze podkreślał wagę troski o ciało i psychikę. Ale zdrowie nie może być rozumiane w oderwaniu od prawdy o człowieku, który został stworzony jako kobieta i mężczyzna, powołany do miłości i rodzicielstwa.

Religia i etyka nie są anachronizmem ani dodatkiem, lecz fundamentem edukacji opartej na wartościach. Ich ograniczanie przy jednoczesnym promowaniu kontrowersyjnej edukacji zdrowotnej jest sprzeczne zarówno z polską tradycją, jak i z zasadami demokracji, która powinna respektować prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z ich przekonaniami.

Wezwanie do dialogu i odwagi

Nie ulega wątpliwości, że współczesna młodzież potrzebuje wsparcia w zakresie zdrowia psychicznego, profilaktyki uzależnień czy umiejętności dbania o kondycję fizyczną. Ale nie wolno tego czynić kosztem prawdy o rodzinie, miłości i odpowiedzialności.

Dlatego potrzebny jest dialog – nie narzucanie ideologicznych rozwiązań, ale wspólne szukanie drogi, która połączy troskę o zdrowie z troską o wartości. Potrzebna jest także odwaga rodziców i nauczycieli, aby sprzeciwiać się tym treściom, które deprawują i wprowadzają zamęt.

Szkoła nie jest laboratorium ideologicznym. Jest miejscem, w którym młody człowiek powinien uczyć się prawdy, dobra i piękna. Jeśli edukacja zdrowotna temu służy – należy ją wspierać. Jeśli jednak staje się narzędziem demoralizacji – trzeba jasno powiedzieć „nie”.

Ks. Hubert Równicki

****************************************************

+++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++

18 września, czwartek: Nabożeństwo dla dzieci i młodzieży w dniu ich Patrona - o godz. 18.00

    Stanisław Kostka pochodził z Mazowsza. Wysłany przez ojca, razem ze swoim bratem Pawłem na nauki do Wiednia, nie uległ złemu wpływowi swojego brata. Paweł bowiem chciał się bawić i bywać w wyższych sferach. Stanisław był bardzo religijny, jego duchowość intensywnie się rozwijała i zaczynał coraz bardziej uświadamiać sobie swoje powołanie. Szczególna pobożność Stanisława była powodem drwin zarówno ze strony jego brata, jak i innych uczniów. Usiłowali oni nawet biciem przekonywać go do „normalnego” postępowania. Stanisław był także niezrozumiany przez swojego ojca, który pragnął, aby jego synowie po przyjęciu odpowiednich nauk, mogli objąć w kraju wysokie urzędy państwowe.

       W 1565 roku Stanisław poważnie zachorował i był bliski śmierci. Ukazała mu się św. Barbara, a później Matka Boża, która złożyła mu na ręce Dzieciątko Jezus. Został uzdrowiony i ślubował wstąpić do jezuitów. Pokonał wszelkie trudności związane z brakiem pozwolenia ojca i pieszą wędrówką przez Alpy do Włoch. Został przyjęty do nowicjatu przy kościele św. Andrzeja w Rzymie.

        Zmarł w wieku 18 lat. Przeczuwał swoją śmierć, ale nie obawiał się jej. Ufał w Boże Miłosierdzie i zgadzał się w pełni z wolą Bożą. Zachorował na malarię. Pragnął odejść do wieczności w święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. I tak też się stało. Zmarł w dniu 15 sierpnia 1568 roku.

        Św. Stanisław Kostka wyróżniał się szczególnym nabożeństwem do Najświętszej Maryi Panny. Nie poddawał się trudnościom, tylko z determinacją dążył do wyznaczonego celu, zachowując przy tym pokorę i głęboką wiarę. Boga stawiał ponad wszystko w swoim życiu. Kierował się w nim słowami: „Do wyższych rzeczy jestem stworzony i dla nich powinienem żyć”. Jest on wzorem dla polskiej młodzieży. Jego życie pokazuje, że świętość nie jest zarezerwowana tylko dla starszych osób. Że trzeba mieć odwagę i nie bać się podjąć ryzyka, aby zrealizować swoje pragnienia. Że prawdziwego, pełnego szczęścia nie należy szukać w dobrach tego świata, ale jedynie w Bogu. Życie św. Stanisława Kostki może być inspiracją dla młodych ludzi do tego, aby zacząć od siebie wymagać, nie ulegać złemu wpływowi otoczenia, lecz konsekwentnie pozostawać przy swoich wartościach i dążyć do świętości.

         Módlmy się do św. Stanisława Kostki o dar świętości życia dla nas oraz dla innych. Prośmy także za jego wstawiennictwem Matkę Bożą o ochronę młodych ludzi od zła i szerzącego się w dzisiejszych czasach zgorszenia.

                    Modlitwa o świętość życia

Boże, który wśród wielu cudów swojej mądrości udzieliłeś św. Stanisławowi Kostce w młodzieńczym wieku łaskę dojrzałej świętości, spraw, prosimy, abyśmy – w przyjaźni z Tobą wzrastając – za wstawiennictwem Świętego Stanisława – przezwyciężali nieprawości nasze i dobrze w życiu czyniąc, coraz bardziej upodabniali się do Ciebie. Przez Chrystusa Pana naszego.

Amen.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

*******************************************************************

Zapraszamy mężczyzn do udziału w jubileuszowym Męskim Oblężeniu Na Jasnej Górze, które odbędzie się w sobotę 27 września. Hasło
tegorocznego spotkania to „Mężczyzna Nadziei”. Będzie to czas wspólnej modlitwy, słuchania dobrego słowa i zaczerpnięcia ze źródła.

Zachęcam również do udziału w tygodniu warsztatów online (21–26 września), które będą dostępne w Internecie.
Mężczyźni, nie bójcie się odkrywać wiary na nowo – to ona jest źródłem nadziei dla was, waszych rodzin i całego Kościoła!

Dlaczego warto?

Współczesny mężczyzna przeżywa głęboki kryzys tożsamości – duchowy, społeczny i kulturowy. Wielu mężów i ojców potrzebuje nowej drogi – odnowy wiary i odpowiedzialności. Doświadczenie minionych lat pokazuje, że budowanie męskiej wspólnoty wiary ma realną moc przemiany: przywraca mężów żonom, ojców dzieciom, a parafian – wspólnotom.

Oblężenie Jasnej Góry, organizowane od 2017 roku, to największe ogólnopolskie wydarzenie formacyjne dla mężczyzn. Choć koordynowane przez Stowarzyszenie Mężczyzn Świętego Józefa, od początku ma charakter otwarty i integracyjny, jednocząc wiele środowisk męskich i duchowości. Inicjatywa zrodziła się z wieloletnich spotkań liderów różnych wspólnot mężczyzn w ramach weekendów "Męski Azymut", a dziś tworzy przestrzeń współpracy, modlitwy i nadziei.

Rok Jubileuszowy 2025 – Rok Nadziei

W duchu Roku Jubileuszowego przeżywanego pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”, tegoroczne Oblężenie przebiega pod hasłem:

„Mężczyzna Nadziei”

Program wydarzenia obejmuje:

21–26 września 2025 – jubileuszowe warsztaty w wybranych kościołach jubileuszowych (Wrocław, Poznań, Bydgoszcz, Sosnowiec, Kalwaria Zebrzydowska, Rybnik).
27 września 2025 – centralne wydarzenie na Jasnej Górze, prowadzone przez bpa Roberta Chrząszcza.

Warsztaty będą transmitowane online – zachęcamy do organizowania lokalnych spotkań wspólnego uczestnictwa w parafiach.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++